เมื่อก่อนมีเพื่อนเคยถามผมว่า "มีแฟนแล้วมันดีตรงไหนวะ" ผมก็แอบสงสัย ไม่สามารถจะตอบคำถามนี้ได้ ก็ได้แต่งงๆ นั่นสินะมันดีตรงไหน ฮ่าๆ ทั้งๆที่ตัวเองก็มีแฟน แต่ก็ไม่สามารถที่จะขุดหาคำตอบให้คำถามนี้ได้
พอเวลาผ่านไป เราได้ใช้เวลากับคนที่เรารัก ทุกๆวันก็ทำให้เราได้คำตอบอะไรหลายอย่าง ความรักที่คิดว่านี่แหละมีความสุขที่สุดแล้ว มันเป็นสิ่งสวยงามที่สุดแล้วในช่วงที่ผ่านมา มันกับเทียบไม่ได้เลยกับความรักในปัจจุบัน ถึงแม้ว่าความรู้สึกตื่นเต้น สนุกสนาน มันจะเทียบไม่ได้เลยกับช่วงเวลาที่คบกันใหม่ๆ แต่ความรู้สึกที่เข้ามาแทนที่ถึงแม้จะไม่ตื่นเต้น เร้าใจ เหมือนแต่ก่อน แต่มันกลับทำให้เรามีความสุขแบบสบายๆ คอยห่วงใยกัน เป็นคู่ชีวิตที่แบ่งปันทุกสิ่งทุกอย่างร่วมกัน นี่แหละที่มาของคำตอบของผม ว่ามีแฟนมันดียังไง
คำตอบนั้นของผมคือการที่เราได้แบ่งบันชีวิตครึ่งหนึ่งของกันและกัน มันทำให้เราได้พบโลกในอีกมุมมอง โลกที่เราไม่มีทางจะได้พบเจอถ้าไม่มีเค้า มันทำให้ชีวิตเรามีสีสันในทุกๆย่างก้าว ได้แบ่งบันความสุขร่วมกัน ได้แบ่งเบาความทุกข์ ผมขอเรียกสิ่งนี้ว่าคู่ชีวิต ก็คงจะเหมือนๆกับคู่หูในการใช้ชีวิต
ก็อย่างเช่น ไปกินข้าวคนเดียว ก็สั่งอาหารได้ไม่กี่อย่าง ไปกินข้าวด้วยกัน2คน ก็มีคนช่วยกิน จะสั่งหลายอย่างก็ไม่ต้องกลัวกินไม่หมด
ขับรถทางไกล ขับคนเดียวก็น่าเบื่อ แถมยังเหนื่อย ไปกัน2คนก็มีเพื่อนคุย ช่วยกันขับก็ยังได้
ไปเที่ยวคนเดียวมันไม่สนุกหรอก ไม่มีคนช่วยวางแผน ไม่มีคนช่วยเสนอความคิด ที่สำคัญไม่มีคนเดินข้างๆไปด้วยกันมันเหงานะ
จะห่มผ้าหนาเท่าไหร่ก็คงไม่อุ่น(ใจ)เท่านอนกอดคนรัก
เวลามีคนที่รักนอนข้างๆ จะทำให้หลับฝันดีตลอดทั้งคืน
แต่ที่แน่ๆคือจะไม่ต้องซักกางเกงในเองไปตลอดชีวิต ฮ่าๆ ^~^
